YUMI KAMIYA | gedragen in schoonheid

15 maart – 22 april 2019 (during TEFAF)

Yumi Kamiya (1964)

Yumi Kamiya studeerde af in de Japanse schilderkunst aan de Musashino Art University in Tokio. 

Van nature is ze geïnspireerd door haar geboorteland Japan met zijn kleurrijke seizoenen, het traditioneel ambachtelijk vakmanschap en de schoonheid van de verstilde Japanse kunstobjecten.  Ze wil deze cultuur graag behouden en  geeft dat in haar werk een eigentijds vervolg.

Een goed voorbeeld daarvan zijn haar kakejiku’s. Ze hergebruikt hiervoor als basis kimono’s van overleden moeders. Kimono’s “gedragen in schoonheid”.

Naast ander werk van haar is een collectie van deze indrukwekkende aan rol hangende werken te bezichtigen in  mijn galerie.

U bent van harte uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de opening/vernissage op vrijdag 15 maart om 18.00 uur.

Galerie is open elke donderdag t/m zondag van 13.00-17.00 uur en op afspraak.
Yumi is aanwezig op 15, 16 en 17 maart.

Biografie

Ik ben geboren en getogen in een landbouwfamilie die rijst en sinaasappels verbouwde in de prefectuur Aichi, Japan, waar ik een gevoel van Japanse kleur kreeg geïnspireerd door de vier seizoenen van het landelijke landschap.

Toen ik op de middelbare school zat werd ik gek op de Japanse manga van meisjes en bracht ik elke dag tijd door met het kopiëren van de tekeningen.

De manga van meisjes in de jaren 1970 werd getekend met een schattig gezicht en grote ogen. Abstracte patronen werden vaak gebruikt voor achtergronduitdrukking en voor psychologische beschrijving. Die vrije abstracte uitdrukkingen hebben mij gedurende mijn hele carriëre sterk beïnvloed.

Als middelbare scholier heb ik waterverf schilderen en tekenen geleerd. Ik was onder de indruk van de prachtige pigmenten van Japanse schilderijen. Ik ben afgestudeerd in de Japanse schilderkunst aan de Musashino Art University in Tokio.

De kleuren van Japans schildermateriaal is een hulpmiddel dat ik kan gebruiken om mijn meest natuurlijke gevoelens te uiten.

Ik heb tot op de dag van vandaag regelmatig solotentoonstellingen gehouden en regelmatig deelgenomen aan wedstrijden met Japans schildermateriaal.

In het begin van 2016 heb ik een traditionele kakejiku (Japans tapijt) gemaakt. Ik was meteen onder de indruk van de kwaliteit van het vakmanschap van de makers dus ik begon met ze samen te werken en besloot om de traditionele stijl te behouden.

Bovendien maakte ik me ook zorgen over de cultuur van kimono’s in de huidige Japanse samenleving. Dus bedacht ik een nieuwe originele kakejiku te maken door hergebruik van een moederkimono die is overleden. Mijn vrouwelijke coördinatie maakt een nieuwe combinatie van kimono-stof mogelijk.